In juni, juli, augustus 2021: Schrijfatelier Zelfsprekend!

banner-schrijfatelier

Bezinnend schrijven helpt je om je hart te laten spreken en fragmenten van jouw verhaal al schrijvende te verkennen. Werken aan levenskunst. Want door samen te schrijven ga je op reis met en naar jezelf.

Het Schrijfatelier van Zelfsprekend brengt mensen die bezinnend willen (leren) schrijven bij elkaar. Je gaat rondom een thema aan de slag met speelse, uitnodigende en creatieve schrijf-oefeningen. Eenvoudige oefeningen die je in de dagelijkse praktijk kunt toepassen. Ervaring met schrijven is dus niet nodig.

Het schrijfatelier vindt elk even week plaats op vrijdagochtend in het Atelier van Coöperatie OngeEikt aan het Koopmansplein 6 in Assen.

Data en tijden zijn:

  • Vrijdag 4 juni 2021 van 10 tot 12 uur
  • Vrijdag 18 juni 2021 van 10 tot 12 uur
  • Vrijdag 2 juli 2021 van 10 tot 12 uur
  • Vrijdag 13 augustus 2021 van 10 tot 12 uur
  • Vrijdag 27 augustus 2021 van 10 tot 12 uur

Kosten zijn €15 euro inclusief koffie, thee en wat lekkers. Er is, zolang er nog coronabeperkingen zijn, plek voor 4 personen zodat de 1,5 meter afstand gewaarborgd kan worden. Aanmelden kan hier. 

Basiscursus Luisteren naar je Pen© najaar 2021

In de basiscursus Luisteren naar je pen© maak je kennis met de principes en mogelijkheden van bezinnend schrijven. Een manier van schrijven die je inspireert om thema’s tijdens je levensreis verder te verkennen en zo je eigen (levens-) verhaal te onderzoeken. Deze basiscursus is geschikt voor iedereen die al schrijvende meer over zichzelf wil ontdekken. Levenskunst dus.

In zes sessies van 2,5 uur worden je verschillende uitnodigende en creatieve schrijfoefeningen aangeboden.  De schrijfoefeningen zijn overal en voor iedereen toepasbaar in het dagelijks leven. Ze helpen je om je schrijfpassie te (her-) ontdekken.  Tegelijkertijd nodigen de oefeningen je uit om je eigen verhaal te verkennen en dragen ze bij aan je persoonlijke ontwikkeling. Schrijfervaring is niet vereist, iedereen kan het!

Naast schrijven wordt gebruik gemaakt van beeldmateriaal.  In de oefeningen word je uitgenodigd om alleen en/of in kleine groepjes te werken. Daarnaast word er inspiratie aangeboden om thuis mee bezig te zijn. We werken in een kleine groep van maximaal 6 mensen.

Helena Hartholt van Zelfsprekend is door Shodo (www.shodo.nl) gecertificeerd als cursusleider van deze basiscursus.

Praktische informatie:

Introductieworkshop Luisteren naar je pen©: Zaterdag 11 september 2021

De basiscursus wordt op vrijdagochtend gegeven op:

24 september, 8 en  29 oktober, 12  en 26 november en 10 december 2021

Levenskunst kaarten te koop

Soms word je een pareltje in de schoot geworpen. Dat gevoel had ik bij de gedichten van Anne Pillen, vriendin van collega-vriendin Wil Molenaar.

Zelfsprekend maakte 10 levenskunstkaarten van deze gedichten uit de bundel DagX, in combinatie met een abstracte natuurfoto van Zelfsprekend. Ze zijn nu te koop in de winkel van Zelfsprekend. https://zelfsprekend.nu/product…/levenskunstkaarten-dagx/

Anne was multidisciplinair kunstenaar en creëerde bijzonder kunstprojecten vanuit AnnAtopiA. https://www.annatopia.nu/anne-pillen. “Kunst moest een boodschap hebben, een verbinding vormen met het alledaagse leven” aldus Anne. Ze overleed begin vorig jaar aan kanker.

Onderonsje

Ik loop sinds kort een Ommetje. Dat is een initiatief van de hersenstichting i.sm. Erik Scherder om mensen aan het bewegen te krijgen. Elke dag 20 minuten. Vorige week liep ik zo’n ommetje naar de bakker om de hoek met een omweg en weer terug. Vlakbij huis liep ik langs de Emmaschool waar een moeder bezig was haar grote bakfiets inclusief kind de weg op te draaien om naar huis te gaan. Het meisje vroeg aan haar moeder: ” wie is dat?”.

Ik zei hoi of dag en toen vroeg ze natuurlijk waar ik heen ging. Naar huis, vlak om de hoek. Oh zei de moeder, in de straat waar je net een boekje hebt gehaald. Ik zei, oh bij de minibieb? Ja. Daar woon ik. De minibieb is van mij. Het meisje vroeg wat de minibieb was. Ik legde dat het een klein kastje is waar boeken in staan. Ik legde uit, dat sommige mensen boeken eruit halen en dat er ook weer mensen boeken brengen als ze hun boekenkast opgeruimd hebben. Ik zei: ” als jij boekjes eruit haalt kun je boekjes die je niet zo leuk vindt erin zetten voor andere kinderen”.

Meteen gaf ze een reactie, Oh NEEEEEEEE. Ik vind alle boeken leuk en ze klemde haar boekje gauw tegen zich aan. Mama zei nog dat papa laatst ook boekjes die ze niet leuk vond erin had gezet. Dat vond ze heel erg raar. Heerlijk kind. En zo ging ze met haar nieuw verworven boekje in de bakfiets naar huis, langs de minibieb. Ik hoorde nog een helder Doei toen ze langs de minibieb kwam.

#glimlachvandedag #levenvieren #zitinkleinedingen #liefdedoorgeven #positiviteit #verandering #levenskunst #ontmoeten

Wat hielp mij om mezelf her-uit-te-vinden?

Het jaar 2020 was voor mij persoonlijk vooral het jaar waarin ik “uit de as herrezen ben”. Als een feniks die zichzelf weer geboren laat worden. Na de rollercoaster van afgelopen vier jaar, waarin ik diepgaand aan de slag moest met mezelf en diep gegaan ben, lukte het in 2020 om weer parttime te werken en me ook als vrijwilliger in te zetten. Maar het belangrijkste was dat ik meer energie had, niet of nauwelijks depressief was en minder pieken en dalen had. Het grootste compliment kreeg ik van allerlei mensen, zowel prive als in werk, die aangaven dat ik innerlijk rustiger was.

Mijn uitval had te maken met de pure noodzaak om mezelf her uit te vinden omdat het anders niet meer werkte. Dat betekende oude patronen die mij niet meer dienden ( zoals altijd mijn best doen, altijd alert zijn, altijd bij de ander zijn om te kijken wat die nodig had) te ontmantelen. Dat betekende dat de manier waarop ik het altijd deed aan vervanging toe was. En dat het nodig was te onderkennen dat ik gevoelig ben en er veel prikkels binnenkomen die ik niet kan verwerken. Kortom het was tijd om te leren om voor mezelf te zorgen.

“Wat hielp mij om mezelf her-uit-te-vinden?” verder lezen

Levenskunstgedichten Paulien Elzinga

Soms blijken er dichtbij je prachtige pareltjes op je te liggen wachten. Dat was ook zo, toen ik ontdekte dat mijn nicht Paulien Elzinga al jarenlang gedichten maakt, die nog niet gepubliceerd waren. De gedichten beschrijven allerlei facetten van het leven, momenten van verbinding en heelheid. Maar ook momenten waarin Paulien leert om met moeilijke gevoelens een weg te vinden. Onderwerpen als kracht, verbinding, het lot, de liefde, grenzen, keuzes, angst, energie, vermoeidheid en overprikkeling komen voorbij. De gedichten helpen Paulien het leven te begrijpen en onderzoeken hoe je met de thema’s in je leven om kunt gaan. Levenskunst dus! Vandaar dat we de handen ineen sloegen en bij de gedichten een foto van Zelfsprekend zochten. De komende tijd worden ze gepubliceerd op de website.

“Levenskunstgedichten Paulien Elzinga” verder lezen

Vertelstok

Een belangrijke vaardigheid bij levenskunst is het luisteren naar de ander. Als we naar de wijsheid en levenslessen van anderen luisteren, kunnen we elkaar beter begrijpen en beter met elkaar omgaan. Tegelijkertijd weten we dat echt luisteren naar de ander in de praktijk een uitdaging kan zijn. Een vertelstok kan helpen om luisteren te oefenen en kan zorgen dat iedereen de kans krijgt om zijn/haar verhaal te doen.

Daarom heeft Zelfsprekend een vertelstok laten maken door collega Lida Adriaansen van IndianRoot. Lida maakt vertelstokken op maat, met je eigen symbolen en kleuren.

Zo verbeeldt deze vertelstok het logo van Zelfsprekend, de Zwaan. Een Zwaan verbindt de elementen water en lucht: voelen en denken en staat voor transformatie. Wie kent het verhaal niet van het lelijke eendje dat transformeert tot Zwaan? Een prachtig verhaal dat laat zien dat je uiteindelijk mag worden wie je echt bent omdat je in jezelf gelooft. De Zwaan kan zowel ronddobberen als onder de waterspiegel kijken, beide belangrijke vaardigheden in het leven. Zwaan nodigt je uit om alles wat de toekomst in petto heeft te aanvaarden en stimuleert je om te groeien.

DAG X: levenskunstgedichten

Soms word je een pareltje in de schoot geworpen. Dat gevoel had ik bij de gedichtenbundel van Anne Pillen, vriendin van collega Wil Molenaar. En omdat het ware levenskunst gedichten zijn wil ik hier graag aandacht aan besteden. Anne was multidisciplinair kunstenaar en creëerde bijzondere kunstprojecten vanuit AnnAtopiA. “Kunst moest een boodschap hebben, een verbinding vormen met het alledaagse leven.” Ze overleed begin 2020 aan kanker.

Zelfsprekend maakte 10 levenskunstgedichten van het gedicht van Anne in combinatie met een foto van Zelfsprekend.

AnnaAtopiA is een plek waar kunstenaars samenkomen om inspiratie op te doen of zich juist even terug te trekken. Een bijzonder plek, een boshut waar dichter en oud-verzetsstrijder Sonja Prins vele jaren heeft gewoond.

“DAG X: levenskunstgedichten” verder lezen

Het leven als een bergetappe

Hoe gaat het? Een simpele vraag die we elkaar al snel stellen als je iemand tegenkomt. Een vraag die mij ook veel gesteld is de afgelopen tijd. Want mensen weten dat het de afgelopen periode niet vanzelfsprekend is gegaan. Dat het zwaar was omdat er geen energie was of omdat het leven een groot zwart gat leek. En mensen willen graag weten hoe het echt met me gaat of soms alleen maar horen dat het beter gaat. Of beide. Want dat is wat we de ander gunnen, dat het beter gaat. Ik ook. En toch werkt dat niet zo bij heel veel levensvraagstukken waar mensen mee worstelen. Het is niet zomaar te fixen vanuit een duidelijk stappenplan. Het gaat op en neer zonder grip op de planning. Zoals mijn therapeute zegt, het ontvouwt zich.

Ik merk de laatste tijd dat die specifieke vraag, die vaak nogal indringend wordt gesteld, me overvalt. Want er is voor mij op dit moment geen eenduidig antwoord op te geven. Meestal schuif ik de vraag voor me uit en omzeil ik hem door als reactie te vragen naar de ander. Of er een algemeen antwoord op te geven, “energie gaat beter, het proces is nog met ups and downs”. En ook dat is niet bevredigend, maar geeft me wel tijd om me eerst weer even tot de persoon of personen te verhouden, me oké te voelen en dan zelf te beslissen of en wat ik wel of niet vertel en hoe ik het vertel.

Want ik ben juist wel voor openheid, voor het delen van hoe het echt is of is geweest. Vooral omdat we die openheid vaak niet willen/kunnen laten zien in processen van depressie, burn out of heftige levensfases omdat je toch al extra kwetsbaar bent en je onveilig voelt. En het dus niet vanzelfsprekend gebeurt. En tegelijkertijd omdat er veel meer herkenning en begrip in de wereld om ons heen is dan we van tevoren kunnen bevroeden. En dat levert dan weer mooie gesprekken en contacten op en kunnen we elkaar echt supporten.

“Het leven als een bergetappe” verder lezen